Co inicio da primavera comeza tamén en Galicia a tempada de maior actividade das carrachas, vectores de crecente interese en saúde pública pola súa capacidade para transmitir diversas enfermidades infecciosas. No noso medio, as patoloxías máis frecuentemente asociadas á súa picadura son a enfermidade de Lyme e a febre exantemática mediterránea (febre botonosa) [Venres].
A actividade destes artrópodos coincide cunha maior presenza da poboación en contornas naturais e actividades laborais no medio rural ou forestal, polo que cómpre recordar as
recomendacións xerais, así como lembrar os circuítos de vixilancia e actuación na Atención Primaria.
Neste sentido é recomendable insistir en medidas como o uso de roupa que cubra brazos e pernas, así como a utilización de
repelentes autorizados sobre a pel exposta e a roupa. Do mesmo xeito, recoméndase revisar a pel tras a exposición, prestando especial atención en: axilas, orellas, embigo, detrás dos xeonllos, coiro cabeludo, ínguas e cintura, co obxectivo de detectar e retirar de forma precoz posibles carrachas adheridas. Máis información neste
tríptico.
Ante a consulta por unha picadura, recoméndase a
retirada
da carracha, empregando pinzas finas e evitando a compresión do corpo do parasito, co obxectivo de minimizar o risco de transmisión de patóxenos. Posteriormente, e sempre que sexa posible,
o exemplar pode remitirse para a súa identificación a través da
Rede Galega de Vixilancia de Vectores (REGAVIVEC) para ser analizado na Facultade de Veterinaria da USC en Lugo.
Como novidade nesta tempada, está dispoñible a aplicación
Garrapata Alert, unha iniciativa de ciencia cidadá promovida polo Ministerio de Sanidade, orientada a mellorar o coñecemento sobre as especies de carrachas presentes e as enfermidades que poden transmitir. Mediante o envío de fotografías, a ferramenta permite a caracterización preliminar das especies detectadas no noso medio e contribúe á avaliación do risco de circulación de patóxenos.
Para os profesionais sanitarios, esta aplicación ofrece unha vía complementaria de apoio, xa que posibilita o envío de imaxes das carrachas retiradas aos pacientes e a recepción dunha identificación preliminar do vector, especialmente nos casos nos que non sexa posible a remisión física da mostra.